1) Checklista pól
Zanim połączysz systemy, odpowiedz:
- Jakie pola są obowiązkowe, żeby proces działał (minimum danych)?
- Które pola są „miłe mieć”, ale nie blokują procesu?
- Czy każde pole ma jednoznaczną definicję (np. „status”, „etap”, „kategoria”)?
- Czy istnieją wartości niedozwolone (puste, „0”, niepoprawny format)?
2) Format i walidacja
Ustal standardy, zanim dane zaczną „pływać”:
Walidacja nie musi być idealna. Ma zatrzymać błędy, zanim przejdą dalej i zrobią bałagan.
- Format dat (np. ISO) i strefa czasowa.
- Format kwot (waluta, separator, liczba miejsc po przecinku).
- Format identyfikatorów (czy są stałe, czy się zmieniają).
- Walidacja na wejściu: brak pola = stop + informacja „co uzupełnić”.
3) Źródło prawdy i odpowiedzialność
Dla każdego kluczowego pola odpowiedz:
Bez tej decyzji integracje będą generować konflikty i ręczne poprawki.
- Gdzie pole powstaje (źródło prawdy)?
- Kto może je zmieniać?
- Kto je tylko odczytuje?
- Co robimy, gdy dwa systemy mówią co innego?
4) Minimalny pakiet testów
Zanim uznasz integrację za „gotową”, sprawdź:
To jest minimum, które realnie podnosi stabilność wdrożenia.
- 3–5 przypadków standardowych (najczęstsze).
- 2–3 przypadki brzegowe (brak pola, nietypowa wartość, konflikt).
- 1 przypadek „stop bezpieczeństwa” (czy zatrzymujemy proces i eskalujemy).