1) Po co w ogóle opisywać wyjątki
Wyjątek to sytuacja, w której standardowy proces nie pasuje. Jeśli wyjątki nie są opisane, zespół działa „na bieżąco”, a automatyzacja zaczyna się sypać.
Wersja 1 nie musi obejmować wszystkich wyjątków. Ale musi mieć: - jasny „stop bezpieczeństwa”, - właściciela decyzji, - kanał eskalacji.
2) Szablon wyjątku
Skopiuj i uzupełnij:
- Nazwa wyjątku:
- Kiedy występuje (warunek / sygnał):
- Jak go wykryć (jakie pole / status / komunikat):
- Ryzyko (finanse / prawo / klient / operacje):
- Stop bezpieczeństwa (czy zatrzymujemy automatyzację? tak/nie):
- Co robi automatyzacja (np. zatrzymaj, oznacz, utwórz zadanie, powiadom):
- Kto decyduje (właściciel decyzji):
- Czas na decyzję (np. 2h / 1 dzień roboczy):
- Eskalacja, jeśli brak decyzji (kto, kiedy):
- Obejście ręczne (jeśli potrzebne):
3) Trzy typowe „stopy bezpieczeństwa”
Najczęściej działają te trzy progi:
- Brak danych: pole obowiązkowe jest puste → stop + prośba o uzupełnienie.
- Podejrzana wartość: nietypowa kwota / status → oznacz + eskaluj.
- Konflikt systemów: dwa różne statusy → stop + decyzja właściciela.
4) Jak utrzymać listę wyjątków
Żeby wyjątki nie rosły w chaos: - aktualizuj listę raz na miesiąc, - dopisuj tylko wyjątki powtarzalne (jednorazowe niech zostaną notatką), - przypisuj właściciela i decyzję, inaczej wyjątek „wisi”.