1) Definicje P1/P2/P3
Ustal trzy poziomy. Więcej zwykle oznacza więcej kłótni, a nie większą precyzję.
- P1 (krytyczne): proces stoi lub są błędy finansowe / prawne. Brak obejścia.
- P2 (wysokie): proces działa, ale jest realna degradacja (kolejki, masowe błędy, ryzyko eskalacji). Obejście jest słabe lub kosztowne.
- P3 (standard): temat nie blokuje pracy; można go zaplanować w rytmie prac (usprawnienia, poprawki jakości, optymalizacje).
2) Co musi być w zgłoszeniu
Żeby priorytet miał sens, zgłoszenie powinno zawierać:
Najczęściej priorytet spada, gdy brakuje wpływu i skali.
- „Co nie działa” i „gdzie” (proces/system).
- „Od kiedy” (data i godzina).
- „Ile spraw dotyczy” (skala).
- „Jaki jest wpływ” (czy proces stoi, czy jest ryzyko finansowe/prawne).
- ID/linki/screeny, jeśli są dostępne.
3) Przykłady
Przykładowe sytuacje:
- P1: masowe błędy w płatnościach, brak możliwości wysyłek, błędne rozliczenia.
- P2: rosnąca kolejka zamówień, częste timeouty integracji, błędy w części przypadków.
- P3: zmiana pola w raporcie, poprawa opisu statusu, drobne usprawnienie automatyzacji.
4) Jak utrzymać spójność
Jeśli chcesz, żeby system działał, trzymaj się dwóch zasad:
- Priorytet wynika z wpływu, nie z emocji.
- Ten sam typ problemu ma ten sam priorytet (konsekwencja buduje zaufanie).